O SLIKARSTVU DUŠANA D. PETROVIĆA
Interesovanje stvaralačkog duha za materiju i prirodu, uslovljeno vremenom i prostorom u kome se razvija, bila je vekovima polazna tačka svakog pa i umetničkog stvaranja. Kroz stvarnost se uzdizao duh do sfera u kojima je materija bivala svedena ab nihil. Ta specifična dezintegracija materije u oblasti apstraktnog slikarstva, rodila je čiste apstraktne oblike, kao isključivu autonomnu stvarnost duha.
Veoma kompleksno stvaralaštvo Dušana D. Petrovića uspeva da ostvari specifičnu iluziju. Ne samo da on poznaje čiste apstraktne oblike, nego istovremeno radja novu prirodu u kojoj racionalnost nije prognana iz stvaranja. Stvara jednu iluziju prostora u kojoj je pokret oka, ali i pokret predmeta iluzije jednako stvaran.Čak i kod isključenja iluzije, odnosno postojanja samo neke materijalnosti kao predmeta iluzije, Petrović uspeva da ostvari savršenu meru dvodimenzionalnosti i fiktivnog prostora iluzije.
Posmatrač je uključen i misaono i aktivno.
Kod njega dezintegracija ne vodi otudjenju, naprotiv, komunikacija s posmatračem je uvek ostvarena. Sfera misaonog procesa posmatrača nije ostvarena zatvorenim krugom, nego teče spiralnom uzlaznom linijom, obogaćuje naše iskustvo poimanjem tih imenovanih / neimenovanih predmeta na slikama. Njegovo unutrašnje je ogoljeno izvan njega, a opet dovoljno neiscrpno da se ne troši u jednom stvaralačkom ciklusu; a njegovo spoljašnje uvek ostaje (mada neposredno ponudjeno) skriveno od tumačenja. A upravo posmatračevo emocionalno doživljavanje Petrovićevih slika je izraz umetnikovog sopstvenog snažnog učešća.
Stoga termini 'apstraktnog' i 'konkretnog' nisu dovoljni u Petrovićevom slučaju. Strukturalno sklop slike je u harmoniji onoga utkanog u unutrašnji sklop slike, gde u sadejstvu elementi slike daju specifičnu i celovitu viziju sveta.
Ekspresionistički način izražavanja osetljivog, a zemaljskog i realnog, pre nego halucinantnog umetničkog duha, poziv je na put ka novom poimanju apstraktnih sadržaja i višestrukom emocionalnom tumačenju Petrovićevih slika.
